Trainee VS IMV Round 2
....เมื่อคืนนอนไม่หลับ เลย กระสับกระส่าย ไม่รู้ว่าจะเป็นเพราะว่าจะเจอกับ IMV หรือว่าจะเป้นเพราะว่า เพิ่งบินข้ามคืน อดนอนมาจากบังกาลอร์ ทำให้นอนไม่หลับก็ไม่รู้...
....นอนคนเดียวตื่นมา ตี 4 ตื่นเต้น ก่อนน้องก็เปิด สเก็ตรวมใช้อีน้องอาร์ตให้โทรมาปลุกด้วย อิอิ นี่แหละคือประโยชน์ของ สเก็ตรวมของกรู อาบน้ำแต่งตัว ของของกิน รู้สึกว่าตัวเองยังไม่หายดีเท่าไหร่ แต่ก็สู้ล่ะวะ...
....มาถึงที่ Crew Center ก่อนเวลา ยามเช้าที่นี่ผูคนมากมาย เพราะไฟลท์ ออกเยอะมาก คนขวักไขว่ หวัดดีกันให้วุ่นเลย แต่เรายังมึนๆ อยู่ เจอกัย อีเอ็กซ์ด้วย ... วันนี้ เราต้องบิน 3 ตุ๊บ ไป ฮานอยก่อน แล้วก็ไป นอนหาดใหญ่ ถึงหาดใหญ่ตั้งบ่ายแน่ะ...
....เข้าห้องบรี๊พมาก็มาเพื่อนร่วมชะตากรรม ป๊อบห้อง3 ต๊กแตนห้อง 10(ทำไมมันต้องตั๊กแตนด้วยวะ) แล้วก็ แป้ง ห้อง 14 เพิ่งคลอดออกมาเลย ... แต่ 2 คนหลังไม่สวยก็เลยโดนคัดออก ไม่ให้ไป นอนหาดใหญ่ด้วย....
....ทำงานด้วยความราบรื่น แต่ว่า ผู้โดยฯ เต็มค่า โอ้ยไม่รู้ว่าจะทันรึเปล่า ยังดีว่า IMV คนนี้ท่าทางไม่ดุด้วย แล้วก็คอยดูอยู่ห่างๆ ทำให้เราไม่ตื่นเต้นมาก ผู้โดยเต็มก็ยังพอทน เพราะว่าขากลับก็ไม่เต็ม มี 70 คนเอง .. นี่เป็นการบินไปฮานอยครั้งแรกที่ไปกลางวันเลย ได้เห็นวิวของเวียดนาม สวยดีนะ ท้องนากว้างมาก ทำนาอย่างเดียวเลย แล้วก็แม่น้ำแดง ที่ไหลผ่านฮานอยก็ ใหญ่ แล้วก็เป็นสีแดงจริงๆ สมชื่อเลย น่าจะมีให้ลงนอน ฮานอยบ้างนะ คงจะสนุกดี ไม่อยกนอนเท่าไหร่หรอก สิงค์โปร์ เปลี่ยนไปนอนที่ใหม่ๆ ก็คงจะดีเหมือนกัน...
....ทำงานเรื่อยๆ แล้วก็ไม่มีอะไรสะดุด ผู้โดยส่วนมากก็จะเป็นฝรั่ง มีคน สเปนมาด้วยแหละ แต่ก็ไม่กล่าคุยสเปนด้วยกลัวพูดไม่ทัน เครื่องจอกที่ฮานอย 1 ชั่วโมง ก็กลับ กทม .. 2 คนนั้นก็โดนเชือดไป ตามระเบียบ (2 คนที่ไม่ได้ไป หาดใหญ่) แต่ก็ได้คะแนน โอเคกัน ไม่ได้ดีได้ไงล่ะคะ เพราะว่า อีคุณแป้งเนี่ย ทำตาม PSM CTR เป๊ะๆๆ ถามผู้โดยทีละคนๆๆ นั่งลงคุยด้วยอีกต่างหาก ตอนแรกก็งง ไม่รู้ว่าจะถามทำไม ก็เพราะว่าอาหารมันมี แบบเดียว ไม่ได้มีให้เลือก แล้วจะถามเค้าทำไม ก็จับวางแล้วก็บอกว่า เป็นอะไรก็พอ she ก็นั่งลงคุย จนอีกฝั่งนึกเค้าไปถึงไหนต่อไหนแล้วก็ไม่รู้ เราก็ออกน้ำให้ไม่เสร็จซักที ... จากนั้นเธอก็ทำ surprise ด้วยการเปิด Carnetion โอ้ย จอร์จ ทำไมเธอพกหนังสือเรียนมาบินด้วยรึเปล่า ทำให้ทุกคนอึ้งไปเลยว่า อีนมคาร์เนชั่นเนี่ย กรูลืมไปแล้วด้วยว่าต้องเปิดมาใส่จั๊กนม ตอนเดินกาแฟรอบ 2 เป๊ะๆๆๆ จริงๆ อิอิ ว่าไม่ได้ คนมันฟิต แต่เราอ่ะ ไม่ฟิตแล้วแหละ บินมา 3 เดือน ก็พอจะรู้ ตรงไหนหลบตรงไหนหลีกได้แล้ว ก็ ตามๆน้ำไป พี่ไม่ทำ เราก็ไม่ทำ อิอิ...
....กลับมากรุงเทพฯ ก็ต้องไปหาดใหญ่ต่อ เหลือกัน อยู่ 8 ชีวิต ไม่รวมนักบิน (นักบินเค้าไม่อยากจะรวมกับเรา เราเลยไม่อยากไปรวมกับเค้า เข้าใจมั้ย) ครั้งนี้เป็นการไปหาดใหญ่ครั้งแรกด้วย ตื่นเต้นอยู่เหมือนกัน ผู้โดยสารส่วนใหญ่ก็เป็นคนไทย บริการเรื่อยๆ ... พอถึงหาดใหญ่ ก็ บ่าย 4 แล้ว อยากนอนเต็มที สนามบินก็ไกล๊ ไกล จากตัวเมือง แต่โรงแรมที่พักนี้ก็คือ เซ็ฯทรัล สุคนธา ตั้งอยู่กลางเมืองเลย ไปไหนสะดวกสะบายมากกกก ของกินก็ โอ่ย กินกันทั้งเมืองจริงๆ เมืองเอาเยาวราชมาตั้งรวมกันซัก 10 อัน ใหญ่มาก พอถึงโรงแรม พี่ๆ เค้าก็เลยชวนไปกินกันที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง (เราจำชื่อไม่ได้แล้ว) เค้าบอกว่าอร่อย แต่ก็อร่อยจริงๆ แต่ว่า กินไม่หนุกเท่าไหร่ เพราะอาหารมีให้เลือกน้อย ...จากนั้นก็ไปกิน โรตี ร้านกรู ต่อ โรตีไรวะ ร้านใหญ่มาก แต่เค้าก็สร้างสรรค์โรตี ออกมาเป็นแบบต่างๆ เยอะมาก น่าสนใจทีเดียว...
...กลับมาถึง โรงแรม 2 ทุ่ม นอนหลับเลย จะตายแล้วค่า....
บรูโน่ฯ
10 ก.ค. 2549 เวลา 20:50 น.